YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/10401
KARAR NO : 2015/18328
KARAR TARİHİ : 18.11.2015
Y A R G I T A Y İ L A M I
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : SİLİFKE 2. ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ
TARİHİ : 24/03/2015
NUMARASI : 2014/740-2015/273
Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının Üsküdar Üniversitesi Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksekokulu öğrencisi olduğunu, söz konusu özel okulda eğitim hakkını % 50 burslu olarak kazandığını, barınmak için öğrenci yurdunda kayıt olduğunu, eğitim süresi boyunca aylık ortalama masrafının 2.000,00 TL civarında olması gerektiğini, davalı babanın çocuğuna yardım etmediğini belirterek, aylık 1.000,00 TL yardım nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı cevap dilekçesinde; kredi borçlarının olduğunu, babasının sağlık güvencesinin bulunmaması nedeniyle sağlık ve bakımını üstlendiğini, diğer oğluna 250,00 TL nafakaya hükmedildiğini, ekonomik olarak sarsılmış durumda olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; davacının öğrenci olduğu, gelirinin bulunmadığı, davalının yardım yükümlülüğü gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile; 05/02/2015 tarihli celsede davacı için hükmedilen 300,00 TL tedbir nafakasının hüküm kesinleşinceye kadar aynen devamı ile hüküm kesinleştikten sonra aylık 500,00 TL yardım nafakası olarak devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Dava, yardım nafakası talebine ilişkindir.
TMK.nun 328.maddesi gereğince, anne babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Ancak çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa ana ve baba durum ve koşullarına göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler.
TMK.’nun 364/1.maddesinde; “Herkes, yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve alt soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür”.
TMK.’nun 365/2 maddesinde de; “Dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir” düzenlemesi yer almaktadır.
Mahkemece; yardım nafakasına ilişkin hüküm kurulurken 05/02/2015 tarihli celsede davacı için hükmedilen 300,00 TL tedbir nafakasının hüküm kesinleşinceye kadar aynen devamına, hüküm kesinleştikten sonra aylık 500 TL yardım nafakası olarak devamına şeklinde hüküm oluşturulduğu görülmüştür. Oysa, yardım nafakasına dava tarihinden itibaren hükmedilmesi gerekmektedir.
Açılan davada, yargılama sırasında tedbiren verilen miktarın hükmün infazında mükerrer ödemeye sebebiyet verilmemesi için dikkate alınması yönünde bir hüküm kurulması gerekirken; dava tarihinden, hükmün kesinleşinceye kadar geçen süre için tedbir nafakasına hükmedilmesi doğru değil ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile; hükmün birinci maddesindeki “05.02.2015 tarihli celsede davacı için hükmedilen 300,00 TL tedbir nafakasının hüküm kesinleşinceye kadar aynen devamı ile hüküm kesinleştikten sonra aylık 500,00 TL yardım nafakası olarak devamına” sözlerinin çıkartılarak, yerine “dava tarihinden hükmün kesinleşmesine kadar aylık 300,00 TL, hükmün kesinleşmesinden itibaren ise aylık 500 TL yardım nafakasının davalıdan alınıp davacıya verilmesine, 05.02.2015 tarihli celsede davacı için aylık 300 TL olarak tedbiren takdir edilen nafakanın mükerrer tahsilata sebebiyet verilmemesi için infazda dikkate alınmasına” sözlerinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.