YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/14026
KARAR NO : 2015/16932
KARAR TARİHİ : 28.10.2015

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 10. AİLE MAHKEMESİ
TARİHİ : 20/11/2014
NUMARASI : 2013/852-2014/810

Taraflar arasındaki yoksulluk nafakasının artırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların 5 yıl önce boşandığını, davalı hakkında Pendik 2. İcra Müdürlüğünün 2009/7781 esas sayılı dosyası ile nafaka alacağının tahsili amacıyla icra takibi başlatıldığını, maaş haczi suretiyle aylık 300,00 TL nafakanın icra dosyasıyla tahsil edildiğini, 5 yıl önce bağlanan aylık 300,00 TL yoksulluk nafakasının yetersiz olduğunu, davacının zor şartlar içerisinde yaşadığını, davalının refah içinde olduğunu belirterek 300,00 TL olan yoksulluk nafakasının aylık 1.000,00 TL’ye yükseltilmesine, her yıl TÜFE TEFE ortalamasına göre artırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı cevap dilekçesinde; 5 yıl önce boşandıklarını, boşanmada 300,00 TL yoksulluk nafakası bağlandığını, nafakayı halen ödediğini, 950,00 TL emekli maaşı dışında başka bir gelirinin bulunmadığını, davacının talep ettiği nafakayı ödeyecek durumunun olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; nafakanın belirlendiği tarihten itibaren 4 yıl geçtiği, her hangi bir artışın yapılmadığı, paranın satın alma gücü, ekonomik şartlar gereği yoksulluk nafakasının artırılması gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile Pendik 2. Aile Mahkemesi’nin 2008/1027 Esas sayılı dosyası ile belirlenen aylık 300,00 TL yoksulluk nafakasının dava tarihinden itibaren aylık 500,00 TL’ye artırılmasına belirlenen yoksulluk nafakasının her yıl kararın kesinleşme tarihinden itibariyle ÜFE+TEFE ortalaması oranında artırılmasına, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Somut olayda; daha önce davacı H. K. tarafından davalı Y.. K.. aleyhine ayrı yaşamaya dayalı tedbir nafakası davası açıldığı, Pendik 2. Aile Mahkemesinin 2008/732 esas 2009/418 karar sayılı 01/05/2009 tarihli ilamıyla davanın kısmen kabulü ile aylık 260,00 TL tedbir nafakasına hükmedildiği, verilen hükmün taraflarca temyiz edildiği, temyiz incelemesi neticesinde Dairemizin 2009/21152 esas 2010/643 karar sayılı 22/01/2010 tarihli ilamıyla nafaka miktarının aylık 300,00 TL olarak belirlenmesi suretiyle düzelterek onanmasına karar verildiği görülmektedir.
Taraflar arasında görülen Pendik 2. Aile Mahkemesinin 2008/1027 esas 2009/959 karar sayılı boşanma davasında, davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verildiği, ancak yoksulluk nafakasına ilişkin hüküm kurulmadığı anlaşılmaktadır.
6100 sayılı HMK’nun 31.maddesi hükmü gereğince, davanın hukuki niteliğini belirlemek ve davayı aydınlatmak görevi hakime aittir. Buna göre davadaki iddia, davacının talebine münhasır olup, belirtilen madde hükümleri gereğince hukuki nitelendirme hakime aittir.
Hal böyle olunca; her ne kadar taraflar arasında gerçekleşen Pendik 2. Aile Mahkemesinin 2008/1027 esas 2009/959 karar sayılı boşanma davasında boşanma davasında yoksulluk nafakasına karar verilmemiş ise de hukuki nitelendirme mahkemeye ait olmakla, davacının talebinin yoksulluk nafakasına ilişkin olduğu belirlendiğinden; hükümde davacı adına, sadece belirlenen yoksulluk nafakasına hükmedilmesi ve Yargıtay Uygulamaları gözönünde bulundurularak “ÜFE” oranında artışa hükmedilmesi gerekirken; bu husus nazara alınmayarak boşanma ilamında hükmedilmeyen yoksulluk nafakasının artırılmasına ve yoksulluk nafakasının ÜFE+TEFE oranında artırılmasına karar verilmesi doğru değil ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 2. maddesindeki “Pendik 2. Aile Mahkemesi’nin 2008/1027 Esas sayılı dosyası ile belirlenen aylık 300,00 TL yoksulluk nafakasının dava tarihinden itibaren aylık 500,00 TL’ye çıkartılmasına” ifadesinin ve “ ÜFE+TEFE oranında” ifadesinin hükümden çıkartılarak yerlerine sırasıyla “ aylık 500,00 TL yoksulluk nafakasının dava tarihinden itibaren” ve “ ÜFE” ifadelerinin yazılması suretiyle hükmün 2 maddesinin “davacı için aylık 500,00 TL yoksulluk nafakasının dava tarihinden itibaren davalıdan alınarak davacıya verilmesine, belirlenen yoksulluk nafakasının her yıl kararın kesinleşme tarihi itibariyle ÜFE oranında artırılmasına, fazlaya ilişkin reddine” şeklinde düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, fazla alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.10.2015 günü oybirliğiyle karar verildi