Yargıtay Kararı 3. Hukuk Dairesi 2015/3437 E. 2015/12141 K. 01.07.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/3437
KARAR NO : 2015/12141
KARAR TARİHİ : 01.07.2015

MAHKEMESİ : KAZAN ASLİYE HUKUK(AİLE) MAHKEMESİ
TARİHİ : 23/09/2014
NUMARASI : 2013/63-2014/267

Taraflar arasındaki nafaka davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesinde; velayeti davalı annede olan müşterek çocuk lehine hükmedilen iştirak nafakasının son olarak Ankara 4. Aile Mahkemesi’nin 2009/81 esas, 2009/763 karar sayılı ilamı ile aylık 225 TL’ye çıkartıldığını, buna karşın kendisinin 917 TL emekli maaşı dışında bir gelirinin bulunmadığını, reşit olan kızına da aylık 100 TL yardım nafakası ödediğini, ayrıca çok ciddi sağlık sorunları olduğunu ve tüm bu sebeplerle belirtilen nafakayı ödeyemediğini belirterek, iştirak nafakasının aylık 100 TL’ye düşürülmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı cevap dilekçesinde; davalının gelirinin yalnızca emekli maaşı ile sınırlı olmadığını ve davalı adına kayıtlı taşınmazlar bulunduğunu, ayrıca aylık 225 TL iştirak nafakasının dahi günün ekonomik koşullarında yetersiz kaldığını belirterek, davanın reddini talep etmektedir.
Mahkemece; davacının ödeme gücünün azaldığı gerekçesi ile, tarafların sosyal ve ekonomik durumları da nazara alınarak davanın kısmen kabulüne ve Ankara 4. Aile Mahkemesi’nin 2009/81 esas, 2009/763 karar sayılı ilamı ile hükmedilen aylık 225 TL iştirak nafakasının 75 TL indirilerek aylık 150 TL olarak belirlenmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, mahkemece, “Devlet İstatistik Enstitüsü (DİE) ” olarak faaliyet gösteren kurumun adının 18 Kasım 2005 tarihi itibariyle “Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) ” olarak değiştirilmiş olduğu göz önüne alınmaksızın, hükmedilen nafakanın “her yıl DİE tarafından belirlenen ÜFE oranında artırılmasına” karar verilmiş olması doğru görülmemiş ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün fıkrasının 1. bendindeki “… her yıl DİE tarafından belirlenen ÜFE oranında artırılmasına…” ifadesinin çıkarılarak yerine “… her yıl TÜİK tarafından belirlenen ÜFE oranında artırılmasına…” ifadesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.