YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/4101
KARAR NO : 2015/12154
KARAR TARİHİ : 01.07.2015

MAHKEMESİ : POLATLI AİLE MAHKEMESİ
TARİHİ : 23/01/2014
NUMARASI : 2013/50-2014/25

Taraflar arasındaki nafaka davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların Polatlı 2. Aile Mahkemesi’nin 2002/54 esas 2003/93 karar sayılı ilamı ile boşandıklarını, bu karar ile müvekkili lehine aylık 75 TL yoksulluk nafakasına hükmedildiğini ancak aradan geçen süre içerisinde bu nafakanın yetersiz kaldığını ayrıca müvekkilinin engelli olduğunu ve kendi ihtiyaçlarını dahi karşılayacak durumda bulunmadığını belirterek; yoksulluk nafakasının aylık 500 TL’ye yükseltilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili cevap dilekçesinde; tarafların boşanmasından sonra müvekkilinin yeniden evlendiğini ve ekonomik durumunu itibariyle talep edilen nafakayı ödeme gücü bulunmadığını, ayrıca engelli olan davacının hem kendisinin engelli aylığı aldığını hem de davacının bakımını üstlenen annesinin engelli bakım parası aldığını ve nafakaya ihtiyacı olmadığını belirterek, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, davacı lehine Polatlı 2. Aile Mahkemesi’nin 2002/54 esas 2003/93 karar sayılı ilamı hükmedilen aylık 75 TL yoksulluk nafakasının aylık 300 TL’ye çıkartılmasına karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, yoksulluk nafakasının artırılması istemine ilişkindir.
1-Davacının temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Davacı vekili, davalı vekilinin temyiz dilekçesine karşı düzenlediği temyize cevap dilekçesinde hükme ilişkin temyiz itirazlarını (davalı lehine hükmedilen vekalet ücreti yönünden) ileri sürmüş ise de söz konusu dilekçesinin HUMK’un 433. maddesinde öngörülen 10 günlük yasal içerisinde düzenlenmediği anlaşılmakatadır.

Açıklanan nedenle, davacı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,
2- Davalının temyiz itirazlarının incelenemesinde;
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile yoksulluk nafakasına yönelik olan hükmün ONANMASINA, 5,50 TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 01.07.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.