Yargıtay Kararı 3. Hukuk Dairesi 2016/5063 E. 2016/8454 K. 30.05.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/5063
KARAR NO : 2016/8454
KARAR TARİHİ : 30.05.2016

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tedbir nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların 2012 yılında evlendiğini, davalının davacıya sürekli hakaret ettiğini, davalı hakkında Marmaris 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/89 değişik iş esas ve 2015/95 karar sayılı ilamı ile 6284 sayılı yasa gereğince evden uzaklaştırma kararı verildiğini, bu nedenle, tarafların ayrı yaşadığını, davalının davacının infak ve iaşesi ile masraflarını karşılamadığını ileri sürerek 950,00 TL tedbir nafakasının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı, davacının iddialarının asılsız olduğunu, bu nedenle davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile aylık 450.00 TL nafakanın davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine ve nafakanın her yıl .. tarafından açıklanan … oranında artırılmasına karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.
Dava, ayrı yaşamakta haklılık iddiasına dayalı tedbir nafakası istemine ilişkindir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının tüm,davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak, hükmedilen nafakanın yerleşmiş Yargıtay uygulamaları gözönünde bulundurularak “…” oranında artışına hükmedilmesi gerekirken …” oranında artırılmasına karar verilmesi doğru değilse de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; hükmün yıllık nafaka miktarının artış oranına ilişkin 2. maddesindeki “…” ifadesinin çıkartılarak, yerine “.. ifadesinin yazılarak hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.