Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2009/28295 E. 2010/18560 K. 08.11.2010 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2009/28295
KARAR NO : 2010/18560
KARAR TARİHİ : 08.11.2010

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama
HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
1- Sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” hükümlerinin niteliğine göre kararlara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,
Anlaşıldığından, O Yer Cumhuriyet Savcısının tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE,
2- Yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince,
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
a- Sanığın, katılan …’ın yanındaki kişilerin de yaralanabileceğini öngörmesine karşın, katılan …’ı yaralama kastıyla fırlattığı odun parçasının katılan …’ı yaraladığının kabulü karşısında, sanığın katılan …’ı yaralanmasında olası kasıtla hareket ettiğinden TCY’nın 21/2 maddesi uyarınca cezasında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
b-Sanığın yaralama suçunu odun parçası ile işlediğinin kabul edilmesine karşın, suçta kullanılan odun parçasının TCY’nın 6/1-f maddesi kapsamında silah sayılıp sayılmayacağının ve sonucuna’ göre anılan yasanın 86/3-e maddesinin uygulama olanağının bulunup bulunmadığının karar yerinde tartışılmaması,
Yasaya aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.