YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2009/29001
KARAR NO : 2010/18555
KARAR TARİHİ : 08.11.2010

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;
Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanığa yükletilen görevliye hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu,
Hukuksal tanı: Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Gerekçeli karar başlığında, sanığın tutuklu kaldığı tarih ve süre ile suç yeri ve zaman diliminin yazılmaması suretiyle CYY’nın 232/2-c-d madde ve fıkralarına aykırı davranılmış ise de, bu eksiklikler yerinde giderilebileceğinden bozmayı gerektirmemiştir.
Ancak;
1- Sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken, uygulama maddesinin yanlış gösterilmesi,
2- Sanık hakkında TCY’nın 58. maddesindeki tekerrür hükümleri uygulanmamasına karşın olayda uygulama yeri bulunmayan yasa maddeleri gösterilerek infazdan sonra denetim süresi belirlenmesi,
Yasaya aykırı, O yer C. Savcısı’nın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılıklar, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, 5320 sayılı Yasanın 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CYY’nın 322. maddesi uyarınca, temyiz edilen kararın açıklanan birinci noktası tebliğnameye aykırı olarak, “takdiri indirime ilişkin uygulamadaki 61/1. maddesi yazılmak” biçiminde, kararın açıklanan ikinci noktası tebliğnameye aykırı olarak ” infazdan sonra denetim süresi belirlenmesine ilişkin kısmın hüküm fıkrasından çıkarılmak” biçiminden DÜZELTİLMEK başkaca yönleri Yasa’ya uygun bulunan hükmün bu bağlamda ONANMAK suretiyle CYY’nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına 08.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.