YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2010/18590
KARAR NO : 2012/20911
KARAR TARİHİ : 16.10.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret, yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;
Sanıklara yükletilen görevi yaptırmamak için direnme, hakaret ve yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Sanık … hakkında müşteki …’a hakaret eylemine ilişkin ceza dışındaki diğer cezaların yasal bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından
1-Sanık …’in hakkındaki tüm hükümlere, diğer sanık …’in ise görevliye direnme, hakaret ve yaralama hükümlerine ilişkin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
2-Sanık …’e müşteki …’a hakaret eyleminden 5237 sayılı TCK’nın 125/3-a, 125/4. maddeleri uyarınca ceza verilirken yanılgı sonucu 4 ay 20 gün hapis yerine, 4 ay 24 gün olarak fazla ceza tayini,
Yasaya aykırı, sanık …’in temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, sanık …’e müşteki …’a hakaret suçundan hükmedilen cezanın 4 ay 20 gün hapis biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Yasaya uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Yasanın 8/1.madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesi uyarınca davanın esasına, 16/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.