YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2010/7163
KARAR NO : 2012/6313
KARAR TARİHİ : 19.03.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, görevliye hakaret
HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1) Sanığa yükletilen görevliye hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın eleştiri nedeni dışında yasal bağlamda uygulandığı,
Adli sicil kaydına göre mükerrir olan sanık hakkında, tekerrür hükümleri uygulanmamış ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak;
TCY.’nın 53/1. maddesinin (c) bendinde yer alan hak yoksunluğuna koşullu salıverme tarihine kadar hükmolunabileceğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı, sanık … müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 53/1-c madde ve fıkrasında belirtilen kendi alt soyu üzerindeki hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihine, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/1-a, b, d, e bentlerindeki hak yoksunluğunun cezanın infazına kadar uygulanması biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Yasaya uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Yasanın 8/1.madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CYY.nın 322.maddesi uyarınca davanın esasına,
2) Görevi yaptırmamak için direnme eylemine ilişkin temyize gelince;
Bakaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
a) Oluş ve dosya kapsamına göre, olay günü sanık ve arkadaşlarının başka bir gurupla kavga yapması nedeniyle olay yerine gelen kolluk görevlilerine sanığın “nerede kaldınız lan şerefsizler” diye hakaret ettiği, iki gurup arasında kavganın devam etmesi üzerine kolluk görevlilerinin zor kullanarak sanığı yakalayıp karakola getirdikleri, burada sanığın gözlem odasına alınmamak için kendini yerlere attığı, yargılama sırasında dinlenen tutanak düzenleyicisi polis memurlarının, sanığın kendilerine yönelik hakaret etmesinden başka bir eylemlerinin olmadığını belirtmeleri ve sanığın da suçlamayı kabul etmemesi karşısında, görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturan cebir veya tehdit niteliğindeki eylemlerin, nelerden ibaret olduğu açıklanıp tartışılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,
Kabule göre de;
b) Eylemin birden fazla görevliye karşı işlendiği halde, 5237 sayılı TCK.nun 43/2. maddesi uyarınca cezanın artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,
c) TCY.nın 53/1-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/1-a,b,d,e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,
d) Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması,
Yasaya aykırı ve sanık … müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.