YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/5693
KARAR NO : 2013/7574
KARAR TARİHİ : 18.03.2013
MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, tehdit
HÜKÜM : Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, ceza tertibine yer olmadığı
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Sanık … hakkında tehdit suçuna ilişkin hükmün niteliğine göre yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,
Anlaşıldığından, katılan … vekilinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,
2-Sanıklar … ve … hakkında hakaret suçundan kurulan hükümlere yönelik temyize gelince,
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak,
Karşılıklı hakaret nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 223/4-c maddesi uyarınca doğrudan “ceza verilmesine yer olmadığı” kararı verilmesi gerekirken, önce mahkûmiyet hükmü kurulup sonrasında da ceza tertibine yer olmadığına dair karar verilmesi ve hakaret suçunun karşılıklı olarak işlenmesi nedeniyle ceza tertibine yer olmadığına dair karar verilirken uygulama maddesinin 129/3 madde ve fıkrası yerine 129/1 olarak gösterilmesi,
Kanuna aykırı, katılan sanık … müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye aykırı olarak, sanıklar hakkında ceza uygulanmasına ilişkin paragraflarının hükümden çıkartılarak “TCK’nın 129/1 maddesi gereğince ceza tertibine yer olmadığına” ibaresinin ” TCK’nın 129/3 madde ve fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına” biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümler, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 18.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.