Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2012/7043 E. 2013/25217 K. 08.10.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/7043
KARAR NO : 2013/25217
KARAR TARİHİ : 08.10.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, tehdit, yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen tehdit, yaralama ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Gerekçeli kararın gerekçe bölümünde, sanığın yargılama sürecinde pişmanlık göstermemesi nedeniyle hakaret ve yaralama suçlarında erteleme hükmünün uygulanmadığı belirtilmesine karşın, hüküm bölümünde tersi uygulama ile her iki suçtan verilen cezaların TCK’nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilerek hükümde çelişki meydana getirilmiş ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
Sanığın sabıka kaydında tekerrüre esas olabilecek bir ilamı bulunmamasına karşın, herhangi bir ilam dayanak olarak gösterilmeden sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık …’ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın 1-f, 2-e ve 3-g bentlerindeki mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkarılması suretiyle DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümler, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 08.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.