YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/11410
KARAR NO : 2015/24257
KARAR TARİHİ : 11.03.2015

Tebliğname No : 4 – 2011/131129
MAHKEMESİ : Çaycuma(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 06/12/2010
NUMARASI : 2010/680 (E) ve 2010/602 (K)
SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
TCK’nın 62/1. maddesinin uygulanması sırasındaki hesap hatası sonucu hapis cezasının 1 ay 16 gün yerine, 1 ay 17 gün ve sonuç adli para cezasının da 920 TL yerine 840 TL olarak eksik belirlenmesi,
Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası “TCK’nın 62/1. maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 1 AY 16 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve bu cezanın günlüğü takdiren 20 TL’den hesaplanarak 920,00-TL adli para cezasına çevrilmesine” biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 11/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.