YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/12970
KARAR NO : 2015/27664
KARAR TARİHİ : 22.04.2015

Tebliğname No : 4 – 2011/136375
MAHKEMESİ : İzmir(Kapatılan) 7. Sulh Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 29/11/2010
NUMARASI : 2010/1515 (E) ve 2010/1866 (K)
SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Sanıkların tehdit eylemlerine ve yükletilen suça yönelik katılan …. vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
2-Sanık … hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
Hakaret suçunun karşılıklı işlenmesi halinde, TCK’nın 129/3. maddesi uyarınca, doğrudan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, hapis cezası tayin edildikten sonra ceza vermekten vazgeçilmesine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, katılan …. vekilinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, hakaret suçundan kurulan hüküm fıkrasındaki “TCK’nın 125/1-4. maddesi gereğince ceza verilmesine ilişkin kısım ile “…CEZA VERİLMEKTEN VAZGEÇİLMESİNE” ibaresinin çıkarılarak yerine “CMK’nın 223/4. maddesi gereğince CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA” ibaresinin eklenmesi biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 22/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.