YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/16084
KARAR NO : 2015/30203
KARAR TARİHİ : 01.06.2015

Tebliğname No : 4 – 2011/198572
MAHKEMESİ : Selim Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 17/02/2011
NUMARASI : 2008/119 (E) ve 2011/7 (K)
SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Anayasanın 141/3, CMK’nın 34 ve 230. maddelerine göre Yargıtay’ın gerekçelerle tutarlılık denetimini yapabilmesi için; kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddianamenin, savunma ile mağdur ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin, hangi anlatımın ne gerekçeyle diğerine üstün tutulduğunun açık olarak kurulacak hükmün gerekçesine yansıtılması ve mahkemece ulaşılan kanaat, sanıkların suç oluşturduğu sabit görülen fiilleri ve bunun nitelendirilmesinin yapılması gerekir.
Somut olayda; eylemin, katılanların mandıraya vermek için köyde süt toplaması sırasında gerçekleştiği ve bu nedene bağlı olarak sanıkların, “siz bu köyden süt almayacaksınız, sizi ve aracınızı bu köyde görmeyeceğiz, bu köyü size dar edeceğiz” sözleriyle tehdit eylemini gerçekleştirdiklerinin iddia edilmesi karşısında; TCK’nın 117/1, 119/1-c maddelerinde tanımlanan birden fazla kişinin iş ve çalışma hürriyetini ihlal suçlarını oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan, sanıkların sarf ettikleri sözlerin ne olduğu, yüklenen suçların ne şekilde oluştuğu, unsurlarının ne şekilde gerçekleştiği de açıklanmadan, CMK’nın 34, 230. maddelerine aykırı şekilde gerekçesiz hüküm kurulması,
2-Kabule göre de;
a)Birlikte tehdit suçundan kurulan hükümde, CMK’nın 232/6 maddesine aykırı olarak, zincirleme suç nedeniyle cezada artırım yapılırken uygulama maddesi olan TCK’nın 43/2. maddesinin hükümde gösterilmemesi,
b)Sanıklar hakkında hapis cezası verilmesine karşın, CMK’nın 230/1-c maddesine aykırı olarak TCK’nın 53. maddesindeki haklardan yoksunluğa hükmolunmaması,
c)Her bir sanığın sarfına neden olduğu yargılama giderinin ayrı ayrı gösterilmesi gerekirken, CMK’nın 324. maddesine aykırı şekilde yargılama giderinden müşterek ve müteselsilen sorumlu tutulması,
d)Sanık A.. Y..’ın, deneme süresi içinde yeni suç işlemesine karşın, TCK’nın 51/7. maddesi gereğince mahkemesine ihbarda bulunulmaması,
Kanuna aykırı ve sanıklar A.. Y.. ile M.. Y..’ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.