Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2013/17040 E. 2015/33792 K. 15.09.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/17040
KARAR NO : 2015/33792
KARAR TARİHİ : 15.09.2015

Tebliğname No : 4 – 2011/212170
MAHKEMESİ : Karaman 1. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 22/06/2010
NUMARASI : 2009/411 (E) ve 2010/481 (K)
SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm emyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanık H.. A..’ın aşamalarda tutarlı şekilde suçlamayı kabul etmemesi ve yargılama sırasında ölen diğer sanıklar R.. B.. ve M.. K..’nın soruşturma aşamasındaki ifadeleri ile savunma tanıkları A.. E.. ve R.. T..’in aşamalarda değişmeyen, sanığın olay esnasında olay yerinde olmadığı, arkadaşını hastaneye tedavi ettirmek için götürdüğü yönündeki anlatımları karşısında, olay yerinde bulunan diğer tanık F.. Ö..’ün çelişkili beyanı ile tanık İ. P.’in beyanına neden itibar edildiği yöntemince tartışılıp açıklanmadan, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,
2-Kabule göre;
Tehdit suçunu diğer sanıklarla birlikte ve silahla işleyen sanık hakkında TCK’nın 106/2-a-c maddesi uyarınca alt sınır aşılarak hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı ve sanık H.. A..’ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce kısmen yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.