Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2013/17220 E. 2015/31069 K. 11.06.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/17220
KARAR NO : 2015/31069
KARAR TARİHİ : 11.06.2015

Tebliğname No : 4 – 2011/202098
MAHKEMESİ : Adana 3. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 02/12/2010
NUMARASI : 2010/316 (E) ve 2010/1104 (K)
SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Sanık Ş.. B.. hakkında tehdit suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı; yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,
Anlaşıldığından, katılan M.. G.. vekilinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,
2-Sanık A.. E.. hakkında kurulan hükme yönelik temyizde ise;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Diğer sanık Ş.. B..’ın, sanık A.. E..’a ait telefon ile yanında sanık A.. E.. bulunduğu halde, katılanı arayarak “Azrailin geldi, hazır ol geliyorum, canını alacağım” şeklinde tehdit etmesinin ardından sanıkların birlikte sanık A.. E..’a ait araç ile katılanın iş yerine gitmeleri ve katılanın iş yerinde olmadığını öğrenince orada bulunan tanıklara sanık Ş.. B..’ın yine yanında sanık A.. E.. olduğu halde, “Azrailin yaveri geldi, sonra gelip canını alacağız” diyerek tehdit etmesi şeklinde meydana gelen olayda; sanıkların olayın başlangıcından beri birlikte oldukları, sanık A.. E..’ın yapılan telefon görüşmelerinden ve tehdit içerikli sözlerden haberdar olduğu ve tanık U.. G..’ün 06/07/2010 tarihli duruşmadaki “…sanıkların konuşmaları tavırları iş istemeye gelen kişilerin tavırlarına benzemiyordu. Kabadayı şeklinde içeri girdiler. Tehditvari konuşuyorlardı. Zaten akabinde tehdit edip iş yerinden ayrıldılar…” şeklindeki beyanı ve tanık Kadir Dinç’in 02/12/2010 tarihli duruşmada “…bu esnada yanında bulunan A.. E.. konuşmadı. Sadece sanık Ş.. B..’a refakat ediyordu…” şeklindeki beyanından sanığın diğer sanık Ş.. B..’ın yanında bulunmak suretiyle ve tanık beyanlarından da anlaşılacağı üzere tavırları ile suç işlemesini kolaylaştırdığı, söylenen sözleri desteklediği anlaşıldığından, sanığın TCK’nın 39. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile beraatine karar verilmesi,
Kanuna aykırı ve katılan M.. G.. vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.