YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/17276
KARAR NO : 2015/31413
KARAR TARİHİ : 17.06.2015

Tebliğname No : 4 – 2011/216236
MAHKEMESİ : Küçükçekmece(Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 23/11/2010
NUMARASI : 2008/1037 (E) ve 2010/1549 (K)
SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Soruşturma aşamasında beyanı tespit edilen ve suçu ihbar eden F.. D.. ile taraf anlatımlardan olaya ilişkin görgüye dayalı bilgileri olduğu anlaşılan, müştekinin birlikte yaşadığı kızlarının kimliklerinin tespit edilip usulünce duruşmaya çağrılarak dinlenilmeden veya hukuki dayanağı gösterilip dinlenilmelerine gerek bulunmadığına dair bir karar da verilmeden eksik incelemeyle hüküm kurulması,
2-Müştekinin, hükümden sonra mahkemeye sunduğu dilekçesinde, sanığın psikolojik rahatsızlığı olduğunu belirtmesi ve dilekçesindeki Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim Araştırma Hastanesinin 27/06/2011 tarihli rapor fotokopisinde, sanık hakkında ayrışmamış şizofreni nedeniyle %80 özürlü raporunun verilmesi karşısında, suç tarihi itibariyle TCK’nın 32. maddesi uyarınca “akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı” konusunda rapor aldırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,
3-Katılanın, hükümden sonra verdiği 18.06.2013 tarihli dilekçe ile şikayetinden vazgeçmesi karşısında, TCK’nın 73/4. maddesi uyarınca sanığa şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak, sonucuna göre kovuşturulması şikayete tabi olan hakaret suçundan davanın düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi zorunluluğu,
4-Kabule göre de; TCK’nın 106/1-1. cümlesinde seçenekli ceza öngörülmediği halde, doğrudan adli para cezasına hükmedilmesi,
Bozmayı gerektirmiş ve sanık F.. D..’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, “karşı temyiz olmadığından yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine” yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.