YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/17729
KARAR NO : 2015/31579
KARAR TARİHİ : 18.06.2015

Tebliğname No : 4 – 2011/211423
MAHKEMESİ : Isparta(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 13/04/2011
NUMARASI : 2010/209 (E) ve 2011/553 (K)
SUÇLAR : Tehdit, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Sanığa yükletilen yaralama eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
TCK’nın 58. maddesine göre tekerrür hükümleri uygulanırken, 5275 sayılı Kanunun, tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olmayacağını öngören anılan Kanunun 108/2. madde ve fıkrası gözetilmeksizin, kesinleşmiş birden fazla mahkumiyet kararı birlikte tekerrüre dayanak yapılmış ise de, en ağır cezayı içeren Isparta Ağır Ceza Mahkemesinin 2001/190-2002/116 E.K sayılı ilamına konu adam öldürmeye tam teşebbüs suçuna ilişkin mahkumiyetin infaz aşamasında tekerrüre esas alınabilecek olması nedeniyle bozmayı gerektirmediği,
Anlaşıldığından, sanık F.. Ö..’nın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye kısmen uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2-Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak,
a)Sanığın aşamalarda suçu kabul etmemesi karşısında, mağduru tehdit ettiğine ilişkin onun soyut beyanları dışında savunmanın aksini kanıtlayacak nitelikte somut bir delilin olmadığı gözetilmeksizin, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,
b)Kabule göre;
TCK’nın 58. maddesi uygulanırken, 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi uyarınca en ağır cezayı içeren mahkumiyetin tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, birden fazla hükümlülüğün tekerrüre esas alınması,
Kanuna aykırı ve sanık F.. Ö..’nın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.