YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/17839
KARAR NO : 2015/36000
KARAR TARİHİ : 19.10.2015

Tebliğname No : 4 – 2011/227235
MAHKEMESİ : Hadim Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 04/03/2011
NUMARASI : 2009/119 (E) ve 2011/46 (K)
SUÇLAR : Tehdit, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Sanıklar M.. M.., M.. B.. ve B.. M..’ye yükletilen yaralama, A.. K..’a yükletilen tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
Sanıklar hakkında hak yoksunluklarına hükmedilirken TCK’nın 53/1-c maddesindeki yetkilerin süresi yönünden yanılgılı hüküm kurulmuş ise de, mahkumiyetin kanuni sonucu olarak infaz evresinde re’sen ve doğru olarak, TCK’nın 53. maddesinin 1 ilâ 3. fıkralarında öngörüldüğü biçimde uygulanmasının mümkün olduğu ve bu hususun bozmayı gerektirmediği,
Anlaşıldığından sanıklar M.. B.., M.. M.., B.. M.., A.. K.. ve müdafilerinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
2-Sanık M.. B.. hakkında tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
a)Sanık M.. B..’un, elinde bıçakla katılan A.. S.. ve M.. F..’yi öldürmekle tehdit etmesi şeklindeki eyleminin, bir suç işleme kararı ile birden fazla mağduru tehdit etme niteliğinde olduğu, TCK’nın 106/2a-c, 43/2. maddeleri ile mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken aynı suçtan iki ayrı hüküm kurulması,
b)5237 sayılı TCK’nın 53/1-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun süresi ve kapsamı açısından anılan Kanun maddesinin 3. fıkrası hükmünün gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık M.. B.. ve müdafiinin temyiz nedeneri ile farklı gerekçelerle tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.