Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2013/17968 E. 2015/34145 K. 28.09.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/17968
KARAR NO : 2015/34145
KARAR TARİHİ : 28.09.2015

Tebliğname No : 4 – 2011/223019
MAHKEMESİ : İzmir(Kapatılan) 16. Sulh Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 23/02/2011
NUMARASI : 2010/1067 (E) ve 2011/210 (K)
SUÇLAR : Tehdit, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın yaralı ve alkollü vaziyette katılanların çalıştığı taksi durağına gelerek kendilerini taksi ile hastaneye götürmelerini istediği, katılanların durakta çalışan araç bulunmadığını söylemeleri üzerine çıkan tartışma sırasında hakaret ve tehditlerde bulunduğu bu gelişme içerisinde katılanların haksız tahrik içeren bir davranışlarının mevcut olmadığının anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki haksız tahrik hükmünün tartışılmaması nedeniyle bozma isteyen görüşe iştirak edilmeyerek dosya görüşüldü:
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen tehdit ve yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK’nın 53/4. maddesi uyarınca aynı maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,
5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin ancak hapis cezalarında uygulanabileceği gözetilmeden, hükmolunan adli para cezası hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı ve sanık A.. Ş..’in temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktalarının; tebliğnameye aykırı olarak, “TCK’nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım ile tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısımların hükümden çıkarılması” biçiminde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün bu bağlamda ONANMASINA, 28.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.