YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/20304
KARAR NO : 2014/25990
KARAR TARİHİ : 17.09.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : İmar kirliliğine neden olma
HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Suçun mağduru ve doğrudan zarar göreni olmayıp davaya katılma hakkı bulunmadığı halde, Mahkemece Kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikayetçiler …, …, … ve …’e bu niteliği ve dolayısıyla Kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, şikayetçiler …, …, … ve … vekilinin, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
2-Katılan Kuşadası Belediye Başkanlığı vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyizine gelince;
Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
İddiaya konu imalatların bina niteliğinde olmadığı ve 12.10.2004 tarihinden önce yapıldıklarının kabul edilmesi karşısında, Kanunda suç olarak tanımlanmayan bu eylemler nedeniyle sanığın, CMK’nın 223/2.a maddesi gereğince ayrı ayrı beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yüklenen suçların sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçesi ile beraat hükümleri kurulması,
Kanuna aykırı, katılan Kuşadası Belediye Başkanlığı vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası, tebliğnameye aykırı olarak, hüküm fıkrasının, “Eylemlerin Kanunda suç olarak tanımlanmaması nedeniyle, CMK’nın 223/2.a maddesi gereğince, sanığın yüklenen suçlardan ayrı ayrı beraatine” biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümler, bu bağlamda ONANMAK suretiyle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla, 1412 sayılı CMK’nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 17.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.