YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/23748
KARAR NO : 2015/36867
KARAR TARİHİ : 02.11.2015

Tebliğname No : 4 – 2012/64751
MAHKEMESİ : Ordu(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 07/12/2011
NUMARASI : 2007/529 (E) ve 2011/1088 (K)
SUÇLAR : Hakaret, tehdit

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Hakaret suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık Ş.. B..’in tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
2-Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Mahkemenin, sadece sabıka kaydında 4616 sayılı Kanun gereğince ertelenmiş ve silinme koşulları oluşmuş sabıka kaydındaki eski erteli davalara dayanmamış olması, “bir daha suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat oluşamaması” şeklindeki gerekçenin CMK’nın 231. maddesinin uygulanmaması için yeterli olduğu kabul edilerek, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının bozma öneren düşüncesi benimsenmemiştir.
Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından sanık Ş.. B..’in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 02/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.