Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2013/26507 E. 2015/37109 K. 05.11.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/26507
KARAR NO : 2015/37109
KARAR TARİHİ : 05.11.2015

Tebliğname No : 4 – 2011/321016
MAHKEMESİ : Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 27/01/2011
NUMARASI : 2007/89 (E) ve 2011/57 (K)
SUÇLAR : Tehdit, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanıklara yükletilen tehdit ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunlarda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
1-Sanıklar hakkında hak yoksunluklarına hükmedilirken “…53/1. fıkrasının c bendinde yer alan haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar…” şeklinde yanılgılı hüküm kurulmuş ise de, mahkumiyetin kanuni sonucu olarak infaz evresinde re’sen ve doğru olarak, TCK’nın 53. maddesinin 1 ilâ 3. fıkralarında öngörüldüğü biçimde uygulanması mümkün görüldüğünden bozmayı gerektirmediği,
2-Adli sicil kaydında tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık O.. B.. hakkında, TCK’nın 58. maddesi uygulanmamış ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
6136 sayılı Kanuna muhalefet suçunda temel adli para cezasının suç tarihi itibariyle 5252 sayılı Kanunun 5/2. maddesi uyarınca 450 TL’den fazla olamayacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanıklar V.. İ.. ve O.. B..’in temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tebliğnameye uygun olarak, “hükümden 6136 sayılı Kanunun 13/1. maddesinin uygulanması ile hapis cezası yanında tayin olunan 600 TL adli para cezasının çıkarılarak yerine 450 TL yazılması,” biçiminde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümlerin bu bağlamda ONANMASINA, 05/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.