YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/30475
KARAR NO : 2014/27720
KARAR TARİHİ : 30.09.2014
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : İmar kirliliğine neden olma
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Dairemizce benimsenen, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.02.2014 tarihli, 2013/4-691 Esas, 2014/91 sayılı kararı karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Sanıklara yükletilen imar kirliliğine neden olma eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün delillerle aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak, Sanıklar hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezaları ertelendiği halde, TCK’nın 53/4. maddesine aykırı olarak, aynı maddenin birinci fıkrasındaki haklardan yoksun bırakılmalarına karar verilmesi,
Kanuna aykırı ve sanıklar … ve … müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılıklar, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye aykırı olarak, “TCK’nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımların hükümlerden çıkarılması” biçiminde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümlerin bu bağlamda ONANMMASINA, 30.09.210 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.