YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/31608
KARAR NO : 2015/40090
KARAR TARİHİ : 16.12.2015

Tebliğname No : 4 – 2011/403350
MAHKEMESİ : İvrindi(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 19/09/2011
NUMARASI : 2010/105 (E) ve 2011/137 (K)
SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Sanıklar hakkında hakaret suçuna ilişkin kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, karar tarihi itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanıklar M.. G.. ve F.. D.. müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
2-Sanıklar hakkında tehdit suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyizde ise;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanıklar hakkında hükmedilen adli para cezası taksitlendirilirken uygulanan Kanun maddesinin “52/4” yerine “51/4” şeklinde hatalı gösterilmişse de, bu hususun mahallinde düzeltilebilir nitelikte maddi hata olduğu ve sanıkların sabıka kaydında yer alan İvrindi Sulh Ceza Mahkemesine ait açıklanması geri bırakılan hükümle ilgili CMK’nın 231/11. maddesi gereğince işlem yapılmak üzere mahkemesine ihbarda bulunulabileceği kabul edilerek yapılan incelemede;
Sanıklara yükletilen tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca adli para cezasının, infazda duraksamaya yol açacak şekilde taksit aralığının gösterilmemesi,
Kanuna aykırı ve sanıklar M.. G.. ve F.. D.. müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tebliğnameye aykırı olarak, hüküm fıkrasının taksitlendirmeye ilişkin kısmındaki “20 eşit taksitte ödenmesine” ibaresinin önüne “birer ay ara ile” ibaresinin eklenmesi biçiminde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümlerin bu bağlamda ONANMASINA, 16/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.