Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2013/38681 E. 2016/3584 K. 29.02.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/38681
KARAR NO : 2016/3584
KARAR TARİHİ : 29.02.2016

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ : Tehdit
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanığın aşamalardaki beyanlarında özetle; katılan …’un kayınbiraderi olduğunu, eşi…’in fare zehiri içerek intihar ettiğini, 4 çocuğu ile başbaşa kaldığını, bu nedenle psikolojik sorunlar yaşadığını, tedavi gördüğünü, ilaç kullandığını ve olay günü ne yaptığını hatırlamadığını belirttiği ve soruşturma aşamasında kullandığı ilaç reçetesini dosyaya sunduğunun anlaşılması ile bu iddialarını temyiz dilekçesinde de tekrarlaması karşısında, mahkemece sanığın suç tarihinde akli durumu araştırılarak, 5237 sayılı TCK’nın 32/1-2 maddesi gereğince üzerine atılı suçun anlam ve sonuçlarını algılama veya bu eylemle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunup bulunmadığı ya da azalmış olup olmadığı konusunda tam teşekküllü bir hastaneden rapor alınması gerektiği gözetilmeden, mahkemenin ruh ve sinir hastalıkları uzmanınca yapılan tanıda sanıkta depresif bozukluk olduğu ve bunun akıl hastalığı olarak nitelendirilemeyeceği yönündeki kanaatiyle eksik incelemeyle mahkumiyet hükmü kurulması,
2-Sanığın tekerrüre esas alınan sabıkasındaki elektrik hırsızlığı eyleminin, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 82, 83 ve geçici 2. maddeleri uyarınca karşılıksız yararlanma suçuna dönüştürülmesi karşısında, TCK’nın 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının ve cezanın bireyselleştirilmesi hususlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
3-Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … ve katılan …’un temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 29.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.