YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/6482
KARAR NO : 2015/22666
KARAR TARİHİ : 02.03.2015

Tebliğname No : 4 – 2011/18606
MAHKEMESİ : Salihli 2. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 07/10/2010
NUMARASI : 2010/351 (E) ve 2010/529 (K)
SUÇLAR : Tehdit, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
1-Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen hükmün, sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle CMK’nın 231/11. maddesi gereğince aynen açıklanması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında TCK’nın 62. maddesinin uygulanmış ve hükmolunan hapis cezası adli para cezasına çevrilmiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,
Anlaşıldığından sanık T.. G..’in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2-Yaralama eyleminden kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz gelince,
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
a-Sanığın, bıçakla mağdurun üzerine yürümesi ve araya girenler olması nedeniyle mağduru bıçağı göstererek “bu senin yanına kalmayacak” şeklinde tehdit etmesi eylemlerinin bir bütün halinde silahla tehdit suçunu oluşturacağı gözetilmeden, yaralama suçundan da mahkumiyetine karar verilmesi,
b-Kabule göre de;
Açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen hükümlerin, sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle CMK’nın 231/11. maddesi gereğince aynen açıklanması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında TCK’nın 62. maddesinin uygulanması ve tehdit suçundan hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi,
Kanuna aykırı ve sanık T.. G..’in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK’nın 326/son. maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.