YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/16336
KARAR NO : 2017/28730
KARAR TARİHİ : 21.12.2017

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, hakaret
HÜKÜMLER : Beraat, ceza verilmekten vazgeçilmesi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
1-Sanık …’nın tehdit eylemine, yükletilen suça ve beraat kararına yönelik, katılan … vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2-Sanık … hakkında hakaret suçundan kurulan ceza verilmesinden vazgeçilmesine dair hükme yönelik temyize gelince,
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir,
Ancak;
Haksız fiile tepki olarak işlenen hakaret suçu nedeniyle, Ceza Muhakemesi Kanununun 223/4-c maddesi uyarınca “ceza verilmesine yer olmadığı” kararı verilmesi gerekirken, ceza verilmesinden vazgeçilmesine karar verilmesi,
Kanuna aykırı ve katılan … vekilinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, “TCK’nın 129/1. maddesi gereğince ceza verilmesinden vazgeçilmesine” ibaresinin “TCK’nın 129/1. madde ve fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına” biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 21/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. Başkan