YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/31193
KARAR NO : 2015/24397
KARAR TARİHİ : 12.03.2015

Tebliğname No : KYB – 2014/225053

Tehdit suçundan sanık S.. S..’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106/1-2, 62, ve 52/2. maddeleri uyarınca 500 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair, Nevşehir 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 10/12/2013 tarihli ve 2013/422 esas, 2013/776 sayılı kararının, kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17/06/2014 gün ve 225053 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre, tehdit suçunun mağduru Hilal Abanozer’in 12/11/2013 tarihli duruşmada alınan beyanında sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçmesi sebebiyle, sanığın mağdura yönelik tehdit eyleminden dolayı düşme kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde ceza tayin olunmasında isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
I-Olay:

Sair tehdit suçundan sanık S.. S.. hakkında yapılan yargılama sonucunda, Nevşehir 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 10/12/2013 tarihli kararıyla, adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, yoklukta verilen ve hüküm tarihi itibariyle kesin nitelikte bulunan bu cezanın infazı sırasında, müşteki H.A.’in hükümden önce şikayetinden vazgeçmiş olmasına rağmen, bu husus gözetilmeden sanığın cezalandırılmış olduğu belirlenerek, kanun yararına bozma talebinde bulunulduğu anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Kovuşturması şikayete bağlı olan sair tehdit suçunda, hükümden önce gerçekleşen şikayetten vazgeçme nedeniyle CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesi zorunluluğunun gözetilmemesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

5237 sayılı TCK’nın 106/1-2 cümlesinde, “…malvarlığı itibariyle büyük bir zarara uğratacağından veya sair bir kötülük edeceğinden bahisle tehditte ise, mağdurun şikayeti üzerine, altı aya kadar hapis veya adli para cezasına hükmolunur.” hükümlerine yer verilmiş,

Aynı Kanun’un 73. maddesinin 4. fıkrasında da, “Kovuşturma yapılabilmesi şikayete bağlı suçlarda kanunda aksi yazılı olmadıkça suçtan zarar gören kişinin vazgeçmesi davayı düşürür.” hükümleri düzenlenmiştir.

5271 sayılı CMK’nın 223. maddesinin 8. fıkrasında ise, “Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı yada soruşturma yada kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir.” hükmü yer almaktadır.

İncelenen dosyada; müşteki H. A.’in 12/11/2013 tarihli celsede, sanıkla ilgili şikayetinden vazgeçtiği ve sanığın da aynı oturumda vazgeçmeyi kabul etmesi karşısında; sanık hakkında sair tehdit suçundan açılan kamu davasının, TCK’nın 73/4 ve CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince düşürülmesine karar verilmesi gerekirken, şikayetten vazgeçme beyanı dikkate alınmadan kurulan mahkumiyet hükmü hukuka aykırıdır.

IV- Sonuç ve Karar:
Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Tehdit suçundan sanık S.. S.. hakkında, Nevşehir 2. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 10/12/2013 tarih ve 2013/422 esas, 2013/776 sayılı kararın, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Anılan Kanun maddesinin 4/d fıkrası uyarınca karardaki hukuka aykırılık, hükmün Yargıtay tarafından düzeltilmesini gerektirmekle; sanık hakkında tehdit suçundan açılan kamu davasının, TCK’nın 73/4 ve CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE,

3- Bu suçdan hükmolunan cezanın infaz edilmemesine, 12/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.