YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/32815
KARAR NO : 2018/19451
KARAR TARİHİ : 13.11.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Tehdit
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başka nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Tarafların komşu olup, köpeklerinin müşteki tarafından zehirlendiğini düşünen incelemeye konu dosyamız sanığının, temyize konu olmayan ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen babası olan diğer sanıkla birlikte, müştekinin bulunmadığı esnada, tanıklarla yaptıkları konuşma sırasında gerçekleşen eylemde, sanıkların olay esnasında ya da öncesinde birlikte hareket ettikleri ya da suç işlendiği sırada ortak irade ile davrandıklarına ilişkin kanıtlar açıklanıp tartışılmadan, TCK’nın 106/2-c maddesinin uygulanması,
2-Kanıtlar değerlendirildikten sonra sanığın eyleminin TCK’nın 106/1-1. maddesi kapsamında kaldığının kabul edilmesi halinde ise, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması;
3- Kabule göre de,
a-Yerel mahkemece kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen ve denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, yeniden değerlendirme sonucu, açıklanması geri bırakılan hükümdeki hapis cezasının TCK’nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesi suretiyle CMK’nın 231/11. maddesine aykırı davranılması,
b-Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK’nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.