Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2014/35193 E. 2015/3613 K. 04.02.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/35193
KARAR NO : 2015/3613
KARAR TARİHİ : 04.02.2015

Tebliğname No : 3 – 2012/316985
MAHKEMESİ : Ankara(Kapatılan) Batı 4. Sulh Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 25/09/2012
NUMARASI : 2011/844 (E) ve 2012/883 (K)
SUÇLAR : Yaralama, hakaret, tehdit

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Sanık Y.. Y.. hakkında yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı yalnızca itiraz yolu açık olup, Sincan 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 27/11/2012 tarih ve 2012/389 Değişik İş sayılı kararı ile bu hususta değerlendirme yapıldığı,
Anlaşıldığından, sanık Y.. Y.. müdafiinin temyiz davası isteği hakkında, tebliğnameye uygun olarak, KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,
2-Sanık Z.. T.. hakkında yaralama suçundan kurulan mahkumiyet ile sanık E.. K.. hakkında hakaret ve tehdit suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik temyizlere gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
a)Sanık E.. K..’nın hakaret ve tehdit eylemlerine ve yükletilen suçlara yönelik katılan Y.. Y.. vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
b)Sanık Z.. T..’na yükletilen yaralama eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
TCK’nın 53/4. maddesi uyarınca, kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, aynı maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı ve sanık Z.. T..’nun temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, TCK’nın 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 04/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.