YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/45946
KARAR NO : 2015/27731
KARAR TARİHİ : 24.04.2015
Tebliğname No : KYB – 2014/366863
Silahla tehdit suçundan sanıklar … ve ….’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106/2-a, 29/1 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, cezalarının aynı Kanun’un 51. maddesi gereğince ertelenmesine, anılan Kanun’un 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b, d ve e bentlerinde yazılı haklardan yoksun bırakılmalarına, c bendinde belirtilen velayet, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakma hükmünün uygulanmasına yer olmadığına dair, Ardahan Asliye Ceza Mahkemesinin 16/05/2014 tarihli ve 2014/117 esas, 2014/165 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13/11/2014 gün ve 366863 sayılı istem yazısıyla dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:
İstem yazısında: “5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 53/3. maddesinde yer alan “Mahkûm olduğu hapis cezası ertelenen veya koşullu salıverilen hükümlünün kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yukarıdaki fıkralar hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme karşısında, aynı maddenin 1-c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıvermeden sonra uygulanamayacağı, kendi alt soyu dışındaki kişiler bakımından vesayet ve kayyımlıkla ilgili hak yoksunluğunun ise cezanın infazının tamamlanmasına kadar devam edeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” denilmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
I-Olay:
Silahla tehdit suçundan sanıklar … ve …. hakkında yapılan yargılama sonucunda, Ardahan Asliye Ceza Mahkemesinin 16/05/2014 tarihli kararıyla, erteli 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilerek, TCK’nın 53/1. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedildiği, sanık Mecit’in yüzüne karşı, diğer sanığın ise yokluğunda verilen kararın temyiz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine, bu kararın infazı sırasında hak yoksunlukları yönünden kanun yararına bozma talebinde bulunulduğu anlaşılmıştır.
II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:
Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında, TCK’nın 53/4. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesine ilişkindir.
III- Hukuksal Değerlendirme:
5237 sayılı TCK’nın 49. maddesinin 2. fıkrasında, “hükmedilen bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, kısa süreli hapis cezasıdır.” hükmüne yer verilmiş, aynı Kanun’un hak yoksunluklarına ilişkin 53/4. maddesinde ise, “Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz” hükmü düzenlenmiştir.
İnceleme konusu somut olayda, tehdit suçundan yapılan yargılama sonucunda sanıklar hakkında, TCK’nın 106/2-a, 29 ve 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası verilerek bu cezanın ertelenmiş olması karşısında, TCK’nın 53. maddesinin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi hukuka aykırıdır.
Her ne kadar kanun yararına bozma isteminde TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrasının tatbiki istenilmiş ise de, hükmolunan cezanın kısa süreli olması karşısında, somut olayda bu fıkranın değil, 4. fıkranın uygulanması gerektiği anlaşılmış ve talep hak yoksunluklarına ilişkin olduğundan, bu konuda ek görüş talebinde bulunulmamıştır.
IV- Sonuç ve Karar:
Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,
1- Tehdit suçundan sanıklar …. ve …. hakkında, Ardahan Asliye Ceza Mahkemesinin 16/05/2014 tarihli ve 2014/117 esas, 2014/165 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA,
2- Karardaki hukuka aykırılık, aynı Kanun maddesinin 4/d fıkrası gereğince Yargıtay tarafından giderilmesi gerektiğinden; hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanmasına dair paragrafların hükümden ÇIKARILMASINA,
3- Karardaki diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına, 24.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.