YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/51719
KARAR NO : 2015/26456
KARAR TARİHİ : 08.04.2015

Tebliğname No : 4 – 2013/321900
MAHKEMESİ : Turhal 1. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 04/07/2013
NUMARASI : 2013/125 (E) ve 2013/356 (K)
SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Anayasanın 141, CMK’nın 34 ve 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet Savcısını ve herkesi inandıracak, Yargıtay denetimine de imkan verecek biçimde olması gerekir.
Yargıtay’ın gerekçelerde tutarlılık denetimini yapabilmesi için; kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ile mağdur ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin, hangi anlatımın ne gerekçeyle diğerine üstün tutulduğunun açık olarak hükmün gerekçesine yansıtılması ve mahkemece ulaşılan vicdani kanı sonucunda sanığın hangi fiillerinin suç sayıldığı açıklandıktan sonra kabul edilen bu fiillerin hukuki nitelendirilmesinin yapılması, cezada artırım ve indirim gerektiren nedenlerin kanuni bağlamda tartışılması gerekirken, açıklanan bu hususlara uyulmayarak gerekçesiz hüküm kurulması,
2-Kabule göre de,
a)Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda, tanık E. K. ve katılan C.. A..’ın kendisine ait oyun karakterini izni olmadan kullandıklarını ve oyunun şifresini değiştirerek kullanmasını engellediklerini, olay ile ilgili tanık ve katılanın birbirlerini suçlamaları üzerine her ikisini yüzleştirdiğini, katılanın, “paran neyse veririm” diyerek eve gittiğini ve babası olan mağdur O. A. ile döndükleri, mağdurun yanına gelir gelmez kendisine vurması üzerine kendisini korumak amacıyla cebinde bulundurduğu bıçağı eline alarak “abi geri git” dediğini savunması karşısında, tanık E. K.’ın da beyanı alındıktan sonra meşru müdafaa veya haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
b)Suça sürüklenen çocuğun tehdit eyleminin mağdur O. A.’a yönelik olduğu gözetilmeden, eylemin birden fazla kişiye yönelik olduğundan bahisle TCK’nın 43. maddesi uygulanarak fazla ceza tayin edilmesi,
c)Cezası ertelenen sanık hakkında denetim süresinin gösterilmemesi,
Kanuna aykırı ve katılan C.. A.. vekili, suça sürüklenen çocuk T.. K.. müdafii, Üst Yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.