YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/52433
KARAR NO : 2015/25091
KARAR TARİHİ : 23.03.2015

Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Tehdit
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
10.04.2008 tarihli ilk hükümde sanık hakkında 3600 TL adli para cezasına hükmedildiği ve bu hüküm sadece sanık tarafından temyiz edildiği halde, bozma sonrasında kurulan 28.05.2013 tarihli hükümde aleyhe bozma yasağı gözetilmeden sanığın 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık …. müdafii ile O Yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye aykırı olarak, “önceki hüküm sadece sanık tarafından temyiz edildiğinden, CMUK 326/son maddesinde düzenlenen aleyhe hüküm kurma yasağı ilkesi gereğince sonuç olarak sanığın 3600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 23/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.