YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/12002
KARAR NO : 2015/35994
KARAR TARİHİ : 19.10.2015

Tebliğname No : 9 – 2011/279194
MAHKEMESİ : Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 16/06/2011
NUMARASI : 2010/1383 (E) ve 2011/633 (K)
SUÇLAR : Tehdit, konut dokunulmazlığını ihlal

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanıklara yükletilen tehdit ve konut dokunulmazlığını ihlal eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
1-Katılanların, sanık E.. E..’de bıçak olduğunu ileri sürmeleri karşısında, hükmün gerekçesinde bu iddianın doğruluğu tartışılıp, TCK’nın 106/2-a maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı değerlendirilmemiş, sanıkların tehdit suçunu birlikte işledikleri kabul edilmesine karşın, TCK’nın 106/2-c maddesi yerine 106/1 maddenin birinci cümlesine göre hüküm kurulmuş,
2-Sanık E.. E..’in, Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından verilen 06.03.2007 tarih ve 577/140 sayılı ilamının tekerrüre esas olduğu gözetilmeden konut dokunulmazlığını ihlal suçunda TCK’nın 58. maddesi gereğince cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmemiş,
İse de, karşı temyiz olmadığından,
3-Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçlarında hak yoksunluklarına hükmedilmemiş ise de, mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK’nın 53. maddesinin 1 ilâ 3. fıkralarında öngörüldüğü biçimde infaz evresinde re’sen uygulanması mümkün görüldüğünden,
Bozma yapılamayacağı,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
1-Sanık E.. E.. hakkında, incelemeye konu dosyada tutuklu kaldığı sürenin Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.05.2011 tarih ve 577/140 sayılı kararı ile 6136 sayılı Yasa’ya aykırılık suçundan aldığı cezadan mahsup edildiği anlaşılmakla, ayrıca tutukluluk süresinin incelemeye konu dosyadan aldığı cezadan mahsubuna karar verilerek mükerrer mahsuba neden olunması,
2-Sanık Ö.. S.. hakkında Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.03.2004 tarih ve 513/49 sayılı ilamı ile verilip 26.06.2008 tarihinde infaz edilen 11 ay hapis cezası yerine, Ankara 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.03.2009 tarih ve 847/398 sayılı ilamı ile doğrudan verilen, CMUK’nın 305. maddesi gereğince verildiğinde kesin olduğundan tekerrüre esas olamayacak ilamın tekerrüre esas alınması,
Kanuna aykırı, sanıklar E.. E.. ve Ö.. S.. müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak,
Hükümdeki “TCK’nın 63. maddesi uyarınca sanıkların tutuklu kaldığı günlerin verilen hapis cezalarından mahsubuna” cümlesindeki “sanıkların” ibaresi çıkartılarak yerine “sanık Ö.. S..’in” ibaresinin eklenmesi,
Hükümdeki “Sanık Özkan hakkında TCK’nın 58. maddesi uyarınca Ankara 17.Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/847 esas sayılı dosyasında kesinleşmiş ve yerine getirilmiş mahkumiyeti” ibaresi çıkartılarak yerine “Sanık Ö.. S.. hakkında Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.03.2004 tarih ve 513/49 sayılı ilamı ile verilip 26.06.2008 tarihinde infaz edilen eski mahkumiyet kararı” ibaresinin eklenmesi, infaz aşamasında ise 5275 sayılı İnfaz Kanunun 108/2 maddesi gereğince koşullu salıverilmeye eklenecek süre açısından ise Ankara 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/847 esas sayılı ilamında verilen ceza miktarının esas alınması,
Biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümler, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 19/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.