Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2015/22407 E. 2015/36746 K. 27.10.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/22407
KARAR NO : 2015/36746
KARAR TARİHİ : 27.10.2015

Tebliğname No : KD – 2015/153553

6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan sanık H.. Y.. hakkında yapılan yargılama sonunda mahkumiyetine dair, Devrek Asliye Ceza Mahkemesi’nce verilen 08.05.2013 gün ve 2010/451 esas, 2013/226 karar sayılı hükmün sanık tarafından temyizi üzerine,
Dairemizin 18.02.2015 gün ve 2014/43396 esas, 2015/20164 sayılı kararıyla;
“Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen tehdit ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanunlara uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunlarda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Ancak;
Sanığın, katılana posta yoluyla mermi göndermesi eyleminin, TCK’nın 106/2 maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun vasfında yanılgıya düşülerek, anılan maddenin birinci fıkrasının ilk cümlesi uyarınca hüküm kurulmuş ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı
Eleştiri dışında cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, sanık H.. Y..’ın, ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA ” karar verilmiştir.
I- İTİRAZ NEDENLERİ
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12/07/2015 gün ve 2015/153553 sayılı yazısı ile;
“Yüksek Daireniz ile Cumhuriyet Başsavcılığımız arasındaki uyuşmazlık ,6136 sayılı muhalefet suçundan verilen mahkumiyet kararının kısa karar ve hüküm fıkrasına ilişkindir Zira mahkemece sanık hakkında mermi bulundurma suçundan 6136 sayılı yasanın 13/son maddesi gereğince 1 ay hapis ve 5 gün adli para cezasına hükmolunmuş adli gün para cezası adli para cezasına çevrilirken 1 ay hapis 100 TL adli para cezasına hükmolunması gerekirken 1 ay hapis cezası maddi hata yapılarak 5 ay hapis cezası olarak kararda belirtilmiş, bununda infazda, zorluk yaratacağı anlaşılmış bulunmakla,
Sonuç ve istem: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
1-Yüksek Dairenizin 18/02/2015 tarih ve 2014/43396 esas ve 2015/20164 karar sayılı onama kararının kaldırılmasına,
2-Devrek Asliye Ceza mahkemesinin 08/05/2013 tarih ve 2010/451 esas 2013/226 sayılı kararındaki 5 ay hapis cezasının 1 ay hapis cezası olarak düzeltilerek onanmasına,
3-İtirazın Yüksek Dairenizce yerinde görülmemesi halinde,dosyanın Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi,
İtirazen arz ve talep olunur.” isteminde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

II- İTİRAZIN KAPSAMI
İtiraz, 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan sanık H.. Y.. hakkında verilen mahkumiyet kararının onanmasına dair, Dairemizin 18.02.2015 tarihli kararına ilişkindir.
III- KARAR
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itiraz gerekçeleri yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK’nın 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE,
Dairemizce verilen 18/02/2015 tarih ve 2014/43396 esas ve 2015/20164 karar sayılı 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçuna yönelik onama kararlarının KALDIRILMASINA,
Devrek Asliye Ceza Mahkemesince verilen 08/05/2013 tarih ve 2010/451 esas 2013/226 karar sayılı hükmün yeniden incelenmesi sonucu:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen 6136 sayılı Kanuna muhalefet eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
Sanık hakkında yasak mermi bulundurma suçundan 6136 sayılı Yasanın 13/4. maddesi gereğince 1 ay hapis ve 5 gün adli para cezasına hükmedildikten sonra, verilen 5 gün adli para cezası TCK’nın 52. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilirken hapis cezası aynen bırakılıp 100 TL. adli para cezasına hükmedilerek sonuç cezanın “1 ay hapis ve 100 TL. adli para cezası” olarak belirlenmesi gerekirken, maddi hata sonucu kararda “5 ay hapis ve 100 TL. adli para cezası” olarak fazla belirlenmesi,
Kanuna aykırı ve sanık H.. Y..’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası, tebliğnameye uygun olarak, hükmün C- 4 numaralı bendindeki sonuç cezanın “sanığın neticeten 1 AY HAPİS ve 100,00TL. ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA” biçiminde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün, bu bağlamda ONANMASINA,
Dairemizin 18/02/2015 tarih ve 2014/43396 esas ve 2015/20164 karar sayılı kararında yer alan ve itiraza konu edilmeyen, sanığın tehdit suçuna ilişkin hükmün olduğu gibi bırakılmasına, 27/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.