YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/2913
KARAR NO : 2019/8303
KARAR TARİHİ : 07.05.2019
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, hükmolunan ceza miktarları nazara alındığında sanığın duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 318. maddesi uyarınca reddiyle dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
A) Sanık hakkında katılan ….’e yönelik eylemi nedeniyle yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyizinde;
Sanığa yükletilen kasten yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
TCK’nın 53/l-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler ve anılan Kanun’un 53/1. maddesinde sayılan diğer hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemiş ise de infaz evresinde resen ve doğru olarak TCK’nın 53. maddesinin 1 ila 3. fıkralarında öngörüldüğü biçimde uygulanması mümkün görüldüğünden ve Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/ 85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceği,
Anlaşıldığından sanık …’ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
B) Sanık hakkında katılan ….’e yönelik silahla tehdit, katılan …’a yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyizinde;
1) Sanığın aşamalarda ve temyiz dilekçe içeriğinde, katılan …’ı yaralamadığını savunması, katılan … hakkında alınan adli muayene raporunda darp ve cebir izine rastlanmadığının belirtilmesi, olayın görgü tanıkları olan tanık …’ın ve soruşturma aşamasında şüpheli, kovuşturma aşamasında da tanık olarak dinlenen …’in beyanlarında suça konu kalas ile sanığın katılan …’a vurduğuna dair bir beyanlarının olmaması, katılan …’ın soruşturma aşamasındaki beyanında sanığın diğer katılan ….’a vurduğunu, tarafları ayırdığında kalası savururken arada kendisine değdiğini, kovuşturma aşamasında ise kalası alarak kendilerine doğru savurduğunu, kalasın kolunu sıyırdığını beyan ederek aşamalarda çelişkili beyanlarda bulunması, diğer katılan …in de sanığın katılan …’a kalas ile vurduğuna ilişkin beyanın olmaması karşısında; tanık …. yeniden dinlendikten, dosya arasında yer alan CD üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan ve katılanın aşamalardaki beyanları arasında çelişkiler giderildikten sonra, sanığın katılan …’a yönelik kasten yaralama suçunu işleyip işlemediği, işlemiş ise teşebbüs aşamasında kalıp kalmadığı kesin olarak tespit edilip, hangi delillere hangi gerekçe ile üstünlük tanındığı açıklanmadan eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
2) Hükmün gerekçesinde “olayı ilk başlatanın tanık ifadelerine göre de …. olması ve dosya kapsamı dikkate alındığında sanık …’a verilen cezalar hakkında meşru müdafa ve tahrik hükümleri uygulanmamış ” denilmesine rağmen, hüküm fıkrasında sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına karar verilerek çelişkiye yol açılması,
3) TCK’nın 53/l-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler ve anılan Kanun’un 53/1. maddesinde sayılan diğer hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,
4) Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının Kanunda öngörülen biçimde uygulanması zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş ve sanık …’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK’nın 326/son. maddesi gereği sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine, 07/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.