YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/5157
KARAR NO : 2015/25807
KARAR TARİHİ : 02.04.2015

Tebliğname No : 4 – 2015/65601
MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 23/11/2010
NUMARASI : 2010/196 (E) ve 2010/291 (K)
SUÇLAR : Tehdit, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;
Sanıklar E.. D.. ve K.. D..’e yükletilen yaralama, sanık S.. A..’a yükletilen tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Sanık S.. A.. hakkında hak yoksunluklarına hükmedilmemiş ise de, mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK’nın 53. maddesi 1 ila 3. fıkralarında öngörüldüğü biçimde infaz evresinde re’sen uygulanması mümkün görüldüğünden bozmayı gerektirmediği,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
Sanıklar E.. D.. ve K.. D.. hakkında yaralama suçundan kurulan hükümlerde adli para cezasına mahkumiyet halinde, TCK’nın 53/4. maddesi uyarınca aynı maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı ve sanıklar K.. D.., E.. D.., S.. A.. ve sanıklar müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tebliğnameye uygun olarak, “TCK’nın 53/1. maddesinin uygulanmasına” ilişkin kısmın hükümden çıkarılarak sanık S.. A.. hakkındaki hükmün DOĞRUDAN, sanıklar K.. D.. ve E.. D.. hakkındaki hükümlerin ise DÜZELTİLEREK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümlerin bu bağlamda ONANMASINA, 02/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.