Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2015/6242 E. 2019/9993 K. 28.05.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/6242
KARAR NO : 2019/9993
KARAR TARİHİ : 28.05.2019

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, yaralama
HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
1) Tanık …’in sanıklar …. ile ….’ın, olay günü mağdur …’a “seni öldüreceğim” diyerek tehdit ettiklerini beyan etmesi karşısında, Tanık ….’ın beyanlarına neden itibar edilmediği, hangi delillere hangi gerekçeyle üstünlük tanındığı açıklanmadan, “ tehdit suçunu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak kesin delil elde edilemediği” şeklindeki yerinde olmayan ve yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,
2) Mağdur sanıklar …., …. ile sanık … arasında olay günü alacak verecek meselesi nedeniyle çıkan tartışmada, sanık …’un mağdur …’a elindeki bıçağı bir kaç kez sallayarak yaralamaya teşebbüs ettiğinin iddia ve kabul edildiği olayda; mağdur beyanı, tanıkların anlatımı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendiriliğinde, sanık …’un eylemin meşru savunma kapsamında kalmadığı, ilk haksız eylemin kimden kaynaklandığının araştırılması, tespit edilemediği takdirde şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanma olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
3) (Bir) nolu bozmaya uyularak yapılan değerlendirme neticesinde, sanıklar …. ve ….’ın eylemi gerçekleştirdiği ve sanıkların eylemlerinin TCK’nın 106/1. maddesinin ilk cümlesine uyduğunun kabulü durumunda ise; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren, 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre, uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanıklara isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesinin ilk cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilip, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.