Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2015/7034 E. 2015/31602 K. 18.06.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/7034
KARAR NO : 2015/31602
KARAR TARİHİ : 18.06.2015

Tebliğname No : 4 – 2011/122108
MAHKEMESİ : Eskişehir 3. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 21/12/2010
NUMARASI : 2008/80 (E) ve 2010/868 (K)
SUÇLAR : Tehdit, yaralama, hakaret, konut dokunulmazlığının ihlali

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;
1-Sanık M.. S..’na yükletilen, katılan Y.. K..’a yönelik yaralama eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın yasal bağlamda uygulandığı,
2-Sanık S.. S.. hakkında hakaret, sanık Y.. K.. hakkında tehdit, yaralamaya teşebbüs ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından dolayı verilen beraat ile katılan-sanıkların birbirlerine yönelttikleri karşılıklı hakaret suçlarından TCK’nın 129/3. maddesi gereği ceza verilmesine yer olmadığına dair kararlarının da usul ve Yasaya uygun bulunduğu,
Anlaşıldığından katılan-sanıklar M.. S.. ve Y.. K..’ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
3-Sanık Y.. K.. hakkında yaralama ve hakaret eylemlerinden kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir,
Ancak;
a-Sanığın, S.. S.. ve Ö.. S..’na yönelttiği hakaret suçundan TCK’nın 125/1, 43/2, 62 ve 52/2. maddeleri gereği, sonuç olarak 1860 TL adli para cezası yerine, hesap hatası sonucu 2020 TL adli para cezasına hükmolunması,
b-Hükümden önce 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCK’nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562.maddesinin 1.fıkrası ile CMK’nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562. maddesinin 2. fıkrası ile de CMK’nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, sabıkasız olan sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
c- Sanığın, oğlu olan Berdan’ın, Ö.. S.. tarafından dövülüp, gözlüğünün kırıldığı savunması karşısında, olayın çıkış sebebi üzerinde durularak, haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,
d- S.. S.. ve Ö.. S..’nun yaralanmalarına dair dosyada mevcut adli raporlara neden itibar edilmediği tartışılmadan yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,
Kanuna aykırı, katılan M.. S.. ve sanık Y.. K..’ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.