Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2015/8424 E. 2015/30253 K. 01.06.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/8424
KARAR NO : 2015/30253
KARAR TARİHİ : 01.06.2015

Tebliğname No : 14 – 2013/188280
MAHKEMESİ : Kangal Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 07/11/2012
NUMARASI : 2011/41 (E) ve 2012/84 (K)
SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre ve sanığın, mahkemedeki sorgusunda ikametgah adresini “.. Pide Fırını .. caddesi No.. ../Sivas” olarak bildirdiği halde, yokluğunda verilen hükmün öncelikle bu adrese tebliği yerine, doğrudan sanığın MERNİS adresi olarak tespit edilen, “.. mahallesi .. caddesi No:.. Kangal/Sivas” adresine tebliğ yapılarak, Tebligat Kanunu’nun 10/2. maddesine aykırı davranılması nedeniyle, sanığın temyizinin süresinde ve talebinin de eski hale getirme niteliğinde olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Mahkemece 24.08.2012 tarihli ek kararla Kangal Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2003/174 Esas ve 2005/43 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması yönündeki kararı karşısında, tebliğnamedeki bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen tehdit ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Sanık hakkında kurulan hükümlerde hak yoksunluklarına hükmedilirken TCK’nın 53/1-c maddesindeki yetkilerin süresi yönünden yanılgılı hüküm kurulmuş ise de, mahkumiyetin kanuni sonucu olarak infaz evresinde re’sen ve doğru olarak, TCK’nın 53. maddesinin 1 ilâ 3. fıkralarında öngörüldüğü biçimde uygulanması mümkün görüldüğünden bu hususun bozmayı gerektirmediği,
Anlaşıldığından, sanık M.. B..’ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 01/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.