YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/9156
KARAR NO : 2015/30200
KARAR TARİHİ : 01.06.2015

Tebliğname No : 4 – 2014/74450
MAHKEMESİ : İskenderun 2. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 26/11/2013
NUMARASI : 2013/286 (E) ve 2013/572 (K)
SUÇ : Zorlama

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
İskenderun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13/05/1996 tarih ve 544/238 sayılı ilamı ile 765 sayılı TCK’nın 188/3. maddesi gereğince verilip, Dairemizin 07/10/1996 tarih ve 6351/7167 sayılı ilamı ile onanarak kesinleşen hükmün, 5237 sayılı TCK hükümlerine göre lehe olan yasanın belirlenmesi amacıyla yapılan yargılama sonucunda, 765 sayılı Kanun’un lehe olduğu anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
765 sayılı TCK’na göre verilip kesinleşmiş hükmün, lehe olduğunun anlaşılması karşısında, uyarlama talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, kesinleşmiş hüküm gibi yeniden hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, hükümlü M.. Y..’in temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye aykırı olarak, hüküm fıkrasının ikinci ve üçüncü paragraflarının çıkartılmasına, yerine “İskenderun Cumhuriyet Başsavcılığının uyarlama talebinin reddine,” ibaresinin eklenmesi biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 01/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.