YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/10540
KARAR NO : 2020/10380
KARAR TARİHİ : 17.09.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Şantaj, görevliye hakaret, tehdit
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,
Sanığı yükletilen şantaj, görevliye hakaret ve tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerin ve ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Cezaların yasal bağlamda uygulandığı,
Anlaşılmakla başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
1-Zincirleme şekilde kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçundan kurulan hükümde TCK’nın 43/1 madde ve fıkrası yerine aynı Kanun’un 43/2 madde ve fıkrası uyarınca ceza artırımı yapılması,
2-28/06/2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun’un 106/3 madde fıkrası uyarınca hükmolunan her bir adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı ve sanık …’ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, ancak bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, CMUK’nın 322’nci maddesi uyarınca, kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçundan kurulan hükümde yer alan TCK’nun 43/2 madde ve fıkrasının 43/1 madde ve fıkrası olarak düzeltilmesi, her üç suç yönünden ise, hükmolunan adli para cezaları yönünden ise her bir “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine” ilişkin kısımlar hükümden çıkartılarak DÜZELTİLMEK suretiyle mahkumiyet hükümlerinin ONANMASI, suretiyle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 17.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.