Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2016/13121 E. 2017/18774 K. 05.07.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/13121
KARAR NO : 2017/18774
KARAR TARİHİ : 05.07.2017

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, yaralama, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat, temyiz isteminin reddi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, katılan sanık …’in yüzüne karşı verilen hükümde, sanığın temyiz süresinin başlangıcının, tefhim ibaresi kullanılmayarak tebliğden itibaren” şeklinde yanıltıcı ibare gösterilmesi nedeniyle, asıl karara yönelik katılan sanık …’in temyiz isteğinin süresinde olduğu kabul edilerek ve yerel mahkemenin temyiz isteminin reddine dair 24.12.2013 tarihli ek kararı kaldırılarak dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Sanık … hakkında tehdit, hakaret, yaralama; sanık … hakkında tehdit ve hakaret, sanık … hakkında tehdit suçlarından verilen beraat ile sanık … hakkında tehdit, sanık… hakkında hakaret, tehdit, sair tehdit, sanık … hakkında tehdit, yaralama ve hakaret suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik temyiz incelemesinde;
Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılanlar …, … ve …’in temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
3-Sanık …’in, katılan …’e yönelik tehdit suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … ve katılan …’in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05/07/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.