YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/15466
KARAR NO : 2020/13907
KARAR TARİHİ : 27.10.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:
A-Sanık hakkında hakaret ve yaralama suçlarından dolayı kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildikleri tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, tebliğnameye uygun olarak 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık … müdafiinin TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
B-Sanık hakkında silahla tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyize gelince,
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanığın aşamalarda inkar içeren savunması, tanık … …’nın olay günü sanık … ile aynı masada oturdukları, gazinoda sadece çalışan kızların olduğu ve sanık ile katılan arasında , katılanın sanığın oturacağı sırada sandalyesini çekmesi ve sanığın yere düşme sebebiyle bir tartışma yaşandığını ancak tartışma sırasında tehdit olayı yaşanmadığına ilişkin beyanı karşısında, olayın doğrudan tanığı olan … …’nın bilgi ve görgüsüne başvurulmadan yargılamaya devamla hüküm kurularak, CMK’nın 210. maddesine aykırı davranılması,
2-Kabule göre de;
Sanığın aşamalarda , katılanın sandalyesini çektiğini, sandalye olmadığı için oturmak isterken düştüğünü beyan etmesi karşısında, olayın çıkış sebebi üzerinde durularak, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş ve sanık … müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.