Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2016/18678 E. 2020/14527 K. 02.11.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/18678
KARAR NO : 2020/14527
KARAR TARİHİ : 02.11.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama, hakaret, 6136 sayılı Yasaya muhalefet
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
A-Sanığa yükletilen silahla kasten yaralama ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak;
TCK’nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,
Bozmayı gerektirmiş ve sanık … müdafinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen karardan tebliğnameye kısmen uygun olarak “TCK’nın 53/1-b maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım” çıkarılmak suretiyle HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
B-Sanığa yükletilen tehdit ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet eylemlerinden kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyize gelince;
1-Sanığın olay tarihinde üzerinde tabanca ile önce katılan …’u öldürmek ile tehdit ettiği ve yere doğru birkaç el ateş ettiği akabinde olay yerine gelen katılan sanık …’e silahı doğrultması şeklinde gerçekleştiği kabul edilen eylemlerinin, aynı olay bütünlüğü, aynı yer ve kısa zaman aralığı içerisinde gerçekleşmesi karşısında; sanık hakkında silahla tehdit suçundan TCK’nın 43/2. maddesinin uygulanma ihtimalinin tartışılması gerektiği gözetilmeden, mağdur sayısınca hüküm kurulması,
2-Olay yerinde ele geçen ve adli emanete alınan tabanca, mermi çekirdeği ve kovanların 6136 sayılı Kanuna göre yasak niteliğe haiz olup olmadığının belirlenmesi için rapor alınmadan (rapor alınmış ise dosya arasına konulmadan) eksik inceleme ile yüklenen suçtan mahkumiyet hükmü kurulması ve sanık hakkında 6136 sayılı yasaya muhalefet suçundan hüküm kurulurken, sanığın eylemini ruhsatsız tabanca ile gerçekleştiğinin kabul edilmesine rağmen uygulanan Kanun maddesinin “13/1” yerine, “15/1” olarak yazılması,
3-Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın ve TCK’nın 53/1-c maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunun uygulanma süresi ve şeklinin Kanunda öngörülen biçimde uygulanması zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02/112020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.