YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/3537
KARAR NO : 2016/6976
KARAR TARİHİ : 12.04.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Tehdit
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
A-Sanık …’ın temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından,
5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık …’ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
B-Sanıklar …, …, …’nın tehdit eylemlerinden kurulan hükümlerin temyizine gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Başka hususlar yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanıklar … ve …’ın suçlamaları kabul etmedikleri, iddianamede suç tarihinin 26.03.2013 olarak gösterildiği, tanık …’ın soruşturma aşamasında alınan ifadesinde, 25.03.2013, 26.03.2013 ve 27.03.2013 tarihlerinde sanıklar … ile …’ın, evlerine gelerek tehditvari konuştuklarını, 27.03.2013 tarihinde yanında başka bir şahısla gelen … isimli şahsın tehditvari konuştuğunu, talimatla alınan ifadesinde ise, olay tarihinde … ve …’un evlerine gelerek …’un, “bizim canımız yanıyor, bu işin sonunda sizin de canınız yanacak” şeklinde söylediğini belirtmesi, müşteki …’in soruşturma aşamasında alınan beyanında, 25.03.2013 tarihinde sanıklar … ve …’in evlerine geldiğini ileri sürmesi karşısında, sanıklar … ve …’ın müştekileri birlikte tehdit ettiklerine ilişkin, deliller açıklanıp tartışılmadan yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,
2-Sanık …’ın, müşteki …’in oğlu olan …’dan alacağı nedeniyle, …’nin oturduğu eve giderek alacağını tahsil amacıyla müştekiyi tehdit etmesi karşısında, olayın çıkış sebebi üzerinde durularak, haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
3-Kabule göre de:
a-TCK’nın 53/l-(c) maddesindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının belirtilmemesi,
b-Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar …, … ve …’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.