YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/5906
KARAR NO : 2020/4955
KARAR TARİHİ : 09.03.2020
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, hakaret
HÜKÜMLER : Beraat, temyiz isteğinin reddi
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
A-Beyanının alındığı tarih itibariyle 18 yaşından büyük olan ve beyanından suçtan zarar görmediği anlaşılan mağdur çocuk … vekilinin 16.02.2016 tarihli ek kararı temyizinde;
Temyiz isteminin reddine ilişkin 16.02.2016 gün ve 2014/371 Esas, 2016/35 karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik mağdur çocuk … vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA,
B-Sanık hakkında mağdur çocuk …’a yönelik hakaret ve katılan …’a yönelik tehdit suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyizde;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre suç tarihi ve beyanının alındığı tarih itibarıyla 15 yaşından küçük olan mağdur çocuk … adına şikayet hakkını kullanma ve kamu davasına katılma yetkisi bulunan yasal temsilcisi katılan …’un duruşmada şikayetçi olduğunu belirtmesi karşısında 16.02.2016 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek karar kaldırılarak ve mağdur çocuk …’un katılan, vekilinin katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;
Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik, katılan mağdur çocuk … vekili ile katılan … vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
C-Sanık hakkında katılan …’a yönelik hakaret suçundan verilen beraat kararının temyizine gelince;
1-Sanık …’un soruşturma aşamasında, eşi olan katılan …’a “o…luk yapma herkesi bana düşman ettin” dediğini beyan etmesi ve mahkemede soruşturma verdiği ifadenin doğru olduğuna yönelik beyanı ve katılan …’un istikrarlı beyanları çerçevesinde şikayetini devam ettirmesi karşısında; “olayla ilgili olarak tek kanıtın mağdur beyanları olduğu, mağdurların duruşmada beyanları ile soruşturma beyanları arasında çelişki bulunduğu ve sanığın üzerine atılı suç yönünden yoğun kuşku oluştuğu” şeklinde yerinde görülmeyen gerekçeyle beraat kararı verilmesi,
2-Hakaret suçunun sübut bulduğunun kabul edilmesi halinde ise;
02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi, sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunması, hakaret suçunun ise, suç tarihi itibariyle 5271 sayılı CMK’nın 253/3-son cümlesi uyarınca tehdit suçuyla birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma kapsamında bulunmadığının anlaşılması, ancak sanığa yükletilen tehdit suçundan beraat hükmü kurulması ve yeni düzenleme karşısında, hakaret suçu yönünden uzlaştırma önerisinde bulunulmasının gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, katılan … vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.