YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/19590
KARAR NO : 2018/9899
KARAR TARİHİ : 21.05.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Tehdit
HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteğinin reddi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, yokluğunda verilen karar üzerine, sanığın doğrudan MERNİS adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21. maddesi gereğince yapılan tebligatın usulüne uygun olmaması nedeniyle temyizin süresinde kabul edilmesi gerektiğinden, temyiz isteğinin reddine dair verilen ek karar kaldırılarak dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Başkaca husular yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanığın tekerrüre esas alınan, adli sicil kaydındaki ilama konu TCK’nın 125/1. maddesine uyması, hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 125/1. madde kapsamındaki hakaret suçu önceden de uzlaşma kapsamında ise de, 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle, 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesinin 24 ve 25. fıkralarındaki uzlaştırma bürosuna ilişkin düzenleme dikkate alınıp, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluğu karşısında, anılan hükme ilişkin uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,
2-Kabule göre de; sanığın, para çekmek istediği banka ATM’sini tamir eden müştekilerin işlerini yaparken oyalandıklarını görmesi üzerine, kendilerini uyardığı, ancak müştekilerden bir tanesinin kendisine hakaret ettiği, her iki müştekinin de üzerine doğru gelmesi nedeniyle arabasına gidip bıçak çıkardığı, tanık …’in “müştekiler sanığın üzerine doğru gidince sanık da onların üzerine gitti” şeklindeki ifadeleri karşısında, olayın başlangıç sebebi üzerinde durularak TCK’nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
Kanuna aykırı ve sanık …’nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.