YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/3115
KARAR NO : 2018/17656
KARAR TARİHİ : 18.10.2018
MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, hükmün açıklanmasının geri bırakılması
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Sanık …’in, katılan …’a yönelik yaralama, sanık …’in katılanlar … ve …’na yönelik yaralama suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,
Anlaşıldığından, sanıklar … ve … müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,
2-Sanık … ‘ın, katılan …’e yönelik tehdit, sanık …’nun, katılan …’e yönelik yaralama, sanık …’ın, katılan …’a yönelik yaralama suçlardan dolayı kurulan beraat hükümlerine yönelik, katılanalr … ile … vekillerinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
3-Sanıklar … ile …’nun, katılan …’e yönelik yaralama, sanıklar … ile …’ın, katılan …’e yönelik yaralama, sanık …’nun, katılan …’a yönelik yaralama suçlarından kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümlerin temyizine gelince,
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanıkların yaralama eylemlerinin meşru savunma kapsamında kaldığı kabul edilmesine karşın, TCK’nın 25/1 ve CMK’nın 223/2-d maddeleri gereğince beraatleri yerine ceza verilmesine yer olmadığına dair kararlar verilmesi,
Kanuna aykırı ve katılanlar …, … ve … vekillerinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının, kararlardan “ceza verilmesine yer olmadığına” ibareleri çıkarılarak yerine TCK’nın 25/1 ve CMK’nın 223/2-d maddeleri uyarınca “sanıkların beraatine” ibaresinin eklenmesi biçiminde DÜZELTİLMESİ, ve başkaca yönleri Yasaya uygun bulunan hükümlerin bu bağlamda ONANMASINA,
4-Sanık …’ın, katılan …’na yönelik yaralama, suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde,
a-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 86-2. madde kapsamındaki yaralama suçu önceden de uzlaşma kapsamında ise de, 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle, 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesinin 24 ve 25. fıkralarındaki uzlaştırma bürosuna ilişkin düzenleme dikkate alınıp, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
b-Kabule göre de; Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.